Op zaterdag 2 februari trokken de Bosklappers voor de eerste maal in dit nieuwe wielerseizoen ten strijde met hun aluminiumen ros. De één zijn ros al wa bruiner dan den anderen zijn ros maar dit natuurlijk volledig ter zijde. Afspraak zoals gewoonlijk ten huize Albert Sercu te Voormezele om 14u30. RDV gaf zijn ros de sporen in Wervik terwijl Tisten en Petje een deal bereikten om samen te komen te Brielen om aldaar richting Voormezele te trekken. Zoals velen onder jullie wel weten heeft Petje en zijn gemalin gekozen om de grootstad Ieper te verlaten en om te ruilen voor het meer landelijke Elverdinge.
Iets voor 14u30 kwamen Petje en Tisten aan bij Albert en vanaf dan was het enkel nog wachten op RDV die iets later bleek te zijn... Het Bertin-Trio besliste om "tegen te rijden".
"Tegenrijden" is een bekende term in het jargon van de wielertoerist en betekent "u in de richting begeven vanwaar de persoon die te laat is zeker komt om elkaar zo eerder te treffen".
Iets later werd RDV in de verte opgemerkt maar hij was niet alleen. Al snel werd duidelijk waarom RDV iets later was. RDV was namelijk vergezeld door zijn gemalin waardoor zijn startgemiddelde iets lager lag dan voorzien. Na het treffen keerden de Bertins hun ros om zo het duo uit Wervik te vergezellen. Wel was er een tijdje onduidelijkheid of de gemalin van RDV de bosklappers op hun volledige tocht zou vergezellen of niet. Zeker wanneer ze net na het treffen een splijtende démarage plaatste maar die werd al snel gecounterd door een alerte Tisten die de nieuwkomer even haar plaats toonde binnen de groep (hihi). Het bleek al snel dat de nieuwkomer nog niet over de juiste fysiek beschikte voor de bosklappers en ze haakte ook iets later af nabij de woonst van Albert Sercu.
Het orginele viertal trok verder richting Voormezele om zo een deftige rit uit te stippelen langs Vlaamse-Waalse wegen. Het zonnetje scheen maar de wind was zeker van de partij op deze mooie dag.
De rit trok van Voormezele naar Wijtschate en zo in een grote lus langs Wulvergem, Ploegsteert, Waasten, Neerwaasten, Houtem, Hollebeke terug naar Voormezele.
De heuvels rond Kemmel werden zo vroeg in het seizoen nog gemeden want er werd beslist om deze rit voor de kilometers te gaan ipv een krachttraining op Vlaamse hellingen.
De tocht werd een sportief treffen met enkele felle "vals plats" en enkele snelle passages op vlakke wegen waar ieders motor eens deftig getest en uitgeblazen werd. De ene zijn motor had iets meer last van winterroet dan de ander.
Na de rit was iedereen voldaan. Den Albert Sercu had bij aankomst 40 km op te teller. RDV klokte af op 55 km terwijl Petje en Tisten iets meer dan 70 km noteerden. De computer van Tisten toonde een 72,44 km tegen een gemiddelde van 27.2 km/u. Een aardig begin voor de bosklappers.
Na de rit vroegen we enkele reacties :
ALBERT SERCU : Iedereen zag het goed zitten, niet tegenstaande de felle wind. Er werd ook goed ploeg gereden maar meestal 2 per 2. De communicatie binnen de bosklappers moet wel nog beter want links wil niet zeggen eerst rechts en dan links maar de wind kan daar natuurlijk ook de boosdoener zijn. Over mijn eigen prestaties ben ik best tevreden, de wind gaf met wel constant het gevoel dat ik op vals plat aan het rijden was. De 40 km was voor mij zeker voldoende, ik was niet compleet choco, tijdens mijn opbouw. Toch iets van kramp maar dit kunnen wegwerken door enkele km iets trager met de tenen omhoog gekruld te rijden. Wel had ik de volledige tocht het gevoel dat er iets in mijn wiel zat, doch bij controle thuis was er niets te zien. Nog dit... Albert denkt volop in welke kledij hij volgend zomerseizoen zal rijden!
PETJE DECOCK : Eerst en vooral nogmaals onderstrepen dat we boften met het weder. Het deed echt deugd om na 2 maanden wederom op de weg te rijden met medebosklappers. Persoonlijk had ik nooit gedacht dat het zo goed gink gaan. Vooral op de waalse wegen, heb ik flink kunnen doortrekken, alleen jammer van den travère. Dit schept vertrouwen voor de komende weken en maanden. De komende weken zal ik het vormpeil proberen op te krikken met enkele stevige spinningsessies en kzal proberen om een paar kilo’s lichter te staan tegen de RONDEUH...
RDV : Tja wat moet ik zeggen.... Een prestatie om zo vlug mogelijk te vergeten. Maar ik zit er niet mee. Ik ken de oorzaak. Een zware fysieke week op het werk, een pijne rug, vrijdagavond te lang en te veel gezopen,.... Maar eigenlijk zoek ik geen redenen, ik was gewoon barslecht. Constant kotsneigingen... Deze afspraak was voor mij gewoon veel te vroeg in het seizoen.. Geen paniek, de E3-Prijs en de Ronde zijn nog ver weg. Nieuw voor mij dit seizoen wordt hoogst waarschijnlijk mijn nieuwe vélo. Maar ben nog druk bezig met onderhandelingen. Alles komt in orde. Haast en spoed is zelden goed tenzij het moet dan ist goed. Hey Hey
TISTEN BLOMME : Ik ben tevreden over mijn rit. De spinningsessies van deze winter werpen hun vruchten af al moet ik wel zeggen dat ook mijn bobijn na 72 km volledig op was. Deze rit was wel op mijn lijf geschreven... Vals plat, lange rechte banen, wind tegen. Zalig om eens mijn grote motor open te draaien en lekker goed rond te draaien, zo net boven de 40. Daar vindt je de ware Tisten Blomme. En hier moet ik Petje bevestigen... De Belgische spoorwegen werkten niet echt meer afgelopen zaterdag... Over mijn gewone aluminiumen ros ook niks dan lof. Proper, gefinetuned, ontvet, geolied,.... Hij liep gesmeerd.
Het Bosklappertreffen werd nog afgesloten bij Tisten en zijn gemalin waar men zijn honger kon stillen en zijn dorst kon lessen...
Op naar de volgende meeting... Op 16 maart bij Albert Sercu!
2 opmerkingen:
met dank aan de reporter ter plaatse....
Het verhaal is: WAAR !
Een reactie posten