Trainingsrit: zaterdag 15 maart 2008
Roger wilde zaterdag persé fietsen omdat hij het gevoel had dat de rit van Konstrukt-glas zou afgelast worden door de Bosklappers. Sabientje voorspelde al de hele week dat het ferm zou regenen en waaien. Achteraf bleek Roger het bij het rechte eind te hebben.
Alle Bosklappers werden ‘ter elfder ure’ gecontacteerd om zaterdag te fietsen. Petje had een ‘persconference’ in Brussel, Jerome wachtte liever af om zondag op de weg te rijden en Albert moest nog van alles in gereedheid brengen om de Bosklappers zondag bij hem thuis te ontvangen, wat zeker niet onbelangrijk is. Vooral nu zijn vrouwtje om de haverklap de borst geeft. Want Louisa kan nogal ferm sabberen. Je zou voor minder, zou ik zeggen.
Maurice en Roger spraken om 15u45 af bij Albert Sercu. Laatstgenoemde was blijkbaar Eugène de tuinman aan het spelen. Dit alles om de Bosklappers optimaal te laten genieten van hun mooie tuin, zondag. Proficiat Albert!
Roger reed Tisten tegemoet met zijn nieuwe Trek vanuit de oudste stad van België, Wervik. Hij had de hele tijd wind op kop. Aangekomen op de afspraak aanschouwden Maurice en Albert de Trek van Roger met fonkelende ogen. Maurice had wat wind opzij en in de rug vanuit de Kattenstad, zodat hij iets langer kon babbelen met Albert.
Na hun soloritje zetten ze samen aan, richting Komen. Maurice legde direct de pees erop. Nochtans zat de wind pal op kop, en niet een klein beetje. Roger reed naast en halfnaast Tisten zodat hij de wind op zijn neus kreeg. Iedereen gelijk dus! Maar door het vele verkeer reed Roger nu en dan noodgedwongen achter Tisten. Van ‘wieltjeszuigen’ was hier totaal geen sprake. Misschien reden ze alle twee met de vingers in de neus. Want het tempo stokte eigenlijk nooit. Hun ‘kilometriek’ flirtte voortdurend rond de 28km/u. Via de Komense Vaart, waarbij Roger op kop reed - op zijn bekend terrein – tot aan de Leie leidde het parcours richting Ploegsteert. “Misschien komen we de echte VDB tegen” : zei Maurice. Stilletjes hoopte Roger dat ook, want hij voelde zich in zijn sas langs de Leie. Tempobeul Tisten zag langs de Leie een lichthellend kaarsrecht einde, en schakelde een tandje hoger.’Tjakka, Tjakka’ moet Tisten bij zichzelf hebben gezegd. Roger reed gezwind mee, naast Tisten. Ook dat was gemakkelijker om elkaar te begrijpen tijdens de conversaties, zodat de wind geen spelbreker was. Het was wel duidelijk te zien dat Roger nog wat stuurgewenning mist. Vroeger stond hij gekend als een stuurvaste renner. Hij zal nog vele kilometers met zijne Trek moeten rijden om even goed te worden als Maurice.
Ze bolden richting Mesen om de alombekende beklimming van de Rijselstraat aan te vangen. Maurice en Roger reden precies een koppeltijdrit waarbij ze samen aan 30 km/u afstormden op de Markt van Mesen. Jammer dat zij niet samen een duo kunnen vormen in september in het mooie Mesen?! Eén van het duo moet namelijk een Mesenaar zijn en dat zijn Maurice en Tisten niet. “Twee jaar geleden reden we hier nog aan 22 km/u naar boven”: wist ‘kilometriekfreak’ Tisten nog te zeggen.
En nu met wind in het gat reden Maurice en Roger als 2 stormrammen richting Wijtschate en het verraderlijke Hollebeke. “Tijd om Maurice eens te testen”, dacht Roger. Op een helling gaf Roger eens een snok. Hij bleef gezwind in het zadel zitten terwijl Maurice ‘en danceuse’ volgde. Efkes later op een steilere helling probeerde Roger nog eens. Ietwat werd het wiel gelost. Roger reed en reed alsmaar door maar stopte dan toch door het geroep van Maurice. Tisten wist een kortere weg om naar Albert Sercu te rijden. Nu was er wat tijd om op adem te komen.
Een kortere weg? Ja, Tisten had trek in een Vedett. Samen hadden ze ongeveer 40 km gereden.
Bij Albert werd er bijgetankt. Zoals altijd werden ze goed ontvangen! De 2 Jupkes smaakten. Je raadt het al, Louisa … lag weeral te sabberen.
Na de bevoorrading reden Maurice en Roger elk ‘tevree’naar hun heimat nog een tijdritje. Thuis aangekomen stelde Roger het volgende vast op zijn ‘Cateye’ : 67 km; 29,3 AV (=gemiddelde): 46 max.
Roger wilde zaterdag persé fietsen omdat hij het gevoel had dat de rit van Konstrukt-glas zou afgelast worden door de Bosklappers. Sabientje voorspelde al de hele week dat het ferm zou regenen en waaien. Achteraf bleek Roger het bij het rechte eind te hebben.
Alle Bosklappers werden ‘ter elfder ure’ gecontacteerd om zaterdag te fietsen. Petje had een ‘persconference’ in Brussel, Jerome wachtte liever af om zondag op de weg te rijden en Albert moest nog van alles in gereedheid brengen om de Bosklappers zondag bij hem thuis te ontvangen, wat zeker niet onbelangrijk is. Vooral nu zijn vrouwtje om de haverklap de borst geeft. Want Louisa kan nogal ferm sabberen. Je zou voor minder, zou ik zeggen.
Maurice en Roger spraken om 15u45 af bij Albert Sercu. Laatstgenoemde was blijkbaar Eugène de tuinman aan het spelen. Dit alles om de Bosklappers optimaal te laten genieten van hun mooie tuin, zondag. Proficiat Albert!
Roger reed Tisten tegemoet met zijn nieuwe Trek vanuit de oudste stad van België, Wervik. Hij had de hele tijd wind op kop. Aangekomen op de afspraak aanschouwden Maurice en Albert de Trek van Roger met fonkelende ogen. Maurice had wat wind opzij en in de rug vanuit de Kattenstad, zodat hij iets langer kon babbelen met Albert.
Na hun soloritje zetten ze samen aan, richting Komen. Maurice legde direct de pees erop. Nochtans zat de wind pal op kop, en niet een klein beetje. Roger reed naast en halfnaast Tisten zodat hij de wind op zijn neus kreeg. Iedereen gelijk dus! Maar door het vele verkeer reed Roger nu en dan noodgedwongen achter Tisten. Van ‘wieltjeszuigen’ was hier totaal geen sprake. Misschien reden ze alle twee met de vingers in de neus. Want het tempo stokte eigenlijk nooit. Hun ‘kilometriek’ flirtte voortdurend rond de 28km/u. Via de Komense Vaart, waarbij Roger op kop reed - op zijn bekend terrein – tot aan de Leie leidde het parcours richting Ploegsteert. “Misschien komen we de echte VDB tegen” : zei Maurice. Stilletjes hoopte Roger dat ook, want hij voelde zich in zijn sas langs de Leie. Tempobeul Tisten zag langs de Leie een lichthellend kaarsrecht einde, en schakelde een tandje hoger.’Tjakka, Tjakka’ moet Tisten bij zichzelf hebben gezegd. Roger reed gezwind mee, naast Tisten. Ook dat was gemakkelijker om elkaar te begrijpen tijdens de conversaties, zodat de wind geen spelbreker was. Het was wel duidelijk te zien dat Roger nog wat stuurgewenning mist. Vroeger stond hij gekend als een stuurvaste renner. Hij zal nog vele kilometers met zijne Trek moeten rijden om even goed te worden als Maurice.
Ze bolden richting Mesen om de alombekende beklimming van de Rijselstraat aan te vangen. Maurice en Roger reden precies een koppeltijdrit waarbij ze samen aan 30 km/u afstormden op de Markt van Mesen. Jammer dat zij niet samen een duo kunnen vormen in september in het mooie Mesen?! Eén van het duo moet namelijk een Mesenaar zijn en dat zijn Maurice en Tisten niet. “Twee jaar geleden reden we hier nog aan 22 km/u naar boven”: wist ‘kilometriekfreak’ Tisten nog te zeggen.
En nu met wind in het gat reden Maurice en Roger als 2 stormrammen richting Wijtschate en het verraderlijke Hollebeke. “Tijd om Maurice eens te testen”, dacht Roger. Op een helling gaf Roger eens een snok. Hij bleef gezwind in het zadel zitten terwijl Maurice ‘en danceuse’ volgde. Efkes later op een steilere helling probeerde Roger nog eens. Ietwat werd het wiel gelost. Roger reed en reed alsmaar door maar stopte dan toch door het geroep van Maurice. Tisten wist een kortere weg om naar Albert Sercu te rijden. Nu was er wat tijd om op adem te komen.
Een kortere weg? Ja, Tisten had trek in een Vedett. Samen hadden ze ongeveer 40 km gereden.
Bij Albert werd er bijgetankt. Zoals altijd werden ze goed ontvangen! De 2 Jupkes smaakten. Je raadt het al, Louisa … lag weeral te sabberen.
Na de bevoorrading reden Maurice en Roger elk ‘tevree’naar hun heimat nog een tijdritje. Thuis aangekomen stelde Roger het volgende vast op zijn ‘Cateye’ : 67 km; 29,3 AV (=gemiddelde): 46 max.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten