Petjes Triomf!
Met zouwe het hem niet nageven maar de genaamde Roger Decock heeft zopas de ronde van vlaanderen gewonnen... Hij controleerde, demareerde, zegevierde in deze prestitieuze wedstrijd in een discipine die men de wielrennerij pleegt te noemen.
Analysten wijten de glorieuze zege van 'Petje' aan het groten verzet waarmee hij zijn tegenstrevers altijd overtreft. Wanneer den Belgischen atleet uit de startblokken schiet is er geen houden meer aan. Alle tegenstand wordt op een hoopje gereden door dezen Vlaamschen reus of beter Flandrien genaamd.
Zijnen grootsten concurrent kroop zelfs van zijn ros om onze nieuwen nationalen wielertrots langs Vlaamschen wegen te bejubelen en vooruit te geschreeuwen. Een prachtig sportmoment die nog jaren en jaren op onzen geheugen gebrandmerkt zal staan. Vlaamsche reuzen die elkaar over de meet schreeuwen...
Goed gedaan Petje, ............... Goed gedaan... Roger... Uwen natie is fier op u!
2 opmerkingen:
Hi Maurice,
Goch waar is die tijd hé?! Ik herinner me die Ronde van Vlaanderen van 1952 nog alsof het gisteren was. Het was echt Ronde van Vlaanderen weer, met veel regen en ferme windstoten. Ik had eigenlijk al de hele dag afgezien met Petje die heel de tijd zijn groot verzet rond kreeg, beulenwerk. Ik was zodanig choco gereden dat ik moest opgeven. Ik viel bijna van mijn ros, tot overmaat van ramp belandde ik zelfs nog in een diepen dijk.
De lezers van Het Gesproken Dagblad waren zeker ontroerd van het lezen van het mooie artikel. Zelfs ik nu ook weer.
Gelukkig dat Maurice dat artikel in zijn archief heeft zitten en tegelijkertijd schone foto's kan trekken.
Bosklappers, Bosklappers, hey, hey
Inderdaad Maurice en Roger,
Dien goeien ouwen tijd waar courreurs geen Vedetten waren maar echte flandriens....
Een reactie posten