Persmap Deel 6

Vandaag duiken we alweer het ruime bosklapperarchief in waaruit we een verslag van de Bosklappertocht van 23 maart 2007 opvissen.

Bij een prachtig ochtendgloren hadden de Bosklappers afgesproken bij Andy McFarley om 9u30 "zomeruur". Iedereen was stipt op tijd, uitgenomen den Christof. De Bosklappers vroegen zich terecht af op ie weer niet in de patatten zat met Cindy. Je weet maar nooit dat onzen Christof weer klaar stond met een spuugemmer voor zijn zwangere Cindy. Wat kan liefde toch mooi zijn, niet? Na wat heen en weer geprobeer met den telefon zonder draad vernamen we dat... " op het liedje geïnspireerd van: De boer had maar ene schoen weinig genoeg genoeg genoeg"; ... de boer had maar ene reveille weinig verzet verzet verzet. Of had die leperd wat langer gerust om zijn verzet gezwind te kunnen ronddraaien?

Gelukkig was het zeer schitterend weder zodat, na een kwartiertje zonneborsten, de Bosklappers konden erin vliegen. En vlogen deden Tisten, Petje, Andy McFarley, den Christof en Roger De Vlaemynck. Inderdaad beste fans van de Bosklappers, er reden geen nieuwe gezichten mee maar er kwamen wel veel nieuwe en schone vergezichten langs. Voor de enen wat meer gesmaakt dan de anderen want het was wel beestig zwaar. Liefst 5 zware hellingen kregen de Bosklappers onder de kiezen.

De groepstraining van de Bosklappers ging heel sierlijk richting Kemmelberg. Net voor het uur van de waarheid, vloog McFarley zijn ketting wel niet af zeker. Opgewacht en duidelijk allemaal uitgerust begonnen de 5 Bosklappers tegen de klok aan de gevreesde Kemmelberg. Ja ja tegen de klok beste Bosklappersvrienden. Tisten werd nl. gevraagd om mee te doen aan een spelletje. Hij moest zo snel mogelijk de Kemmelberg opfietsen en de menschen van nen kwies moeten raden in welken tied den Tisten naar omhoog vliegt.Van omhoog vliegen kwam van Tisten niet veel in huis, ja bijna tegen de grond vliegen wel. Maar dan komt het karakter van den Tisten were boven en kon hij zich nog net redden van nen 'chutte'.

Intussen reed Petje als eerste in het begin van de beklimming. Roger reed in tweede positie, en van het verschot van den Tisten zijn "deureslieren" begon ie vleugels te kriegen op dezen kriegsberg. Het gat was al vlug geslaan tussen de 3 bovengenoemde Bosklappers en hun 2 andere vrienden. Halfweg kwam Roger aan den leiding. Sportcommentator Fredje Debruyne vroeg: "En Roger, wat gebeurde er daar allemaal op den Kemmelberg?" Hierop antwoordde Roger: "Ja Fred, ik wist niet wat er gebeurde. Was Tisten nu zo nerveus of had ie een technische fout gemaakt? Ik weet het niet maar plots halfweg lag ik op kop en nam ik 20m. Toen ik in de bocht op het zwaarste stuk kwam had ik toch 2 kroontjes tekort. Ik dacht bij mezelf nu gaan Tisten en Petje mij pakken. Maar ik bleef zo lang mogelijk zitten zonder in het rood te gaan. Boven op de Kemmelberg keek ik om en had ik een gat van ongeveer 10m." Fredje vroeg: "Maar Roger met zo nen gat moet je toch verder demareren en niet wachten?" Roger zei: "Aan de micro is dat allemaal vlug gezegd hé Fred. Jij hebt toch ook nog gekoerst?" Fred zei: "Ja ja Roger maar dan kon de boel ontploffen en was het leuk voor de vele fans?" Roger, moe en tende zei: " Ja Fred, ik wist dat er nog heel wat bergen afkwamen. En we hadden met ons team afgesproken om te wachten op elkaar. Zo waren we sterk om met 5 Bosklappers den finale te rijden. Want den Christof kwam heel goed in vierde stelling naar boven met kort daarachter Andy McFarley."

De 5 Bosklappers reden gezwind verder op de Heuvellandse glooiingen. Na enige tijd moesten ze Petje de andere richting uitsturen. Jammer natuurlijk dat Petje na de Kemmelberg huiswaarts moest fietsen. Hij had nl. verplichtingen in Brussel. Ja ja ons Petje is zeer geliefd in het verre Brussel. En voor je fans doe je het toch, nietwaar!?

Met als gids den Christof reden de 4 overige Bosklappers richting Boeschepeberg. Tisten sloot een combine met den Roger en ze reden zij aan zij, voor de eerste keer de onbekende Franse berg op. Die werd door alle 4 goed verteerd. Dat was wel nodig met zo een gevaarlijke afdaling te nemen waarbij de groep eventjes den Christof niet konden volgen en er bijna een verkeerde richting werd ingeslagen. Zoals een hechte groep hoort, kwamen ze weer alle 4 te samen. Veel rusten was er niet bij om de Catsberg aan te doen. In het begin offerde den Christof zich op om Andy McFarley bij te staan. Maar algauw leek dat dat niet de goede keuze was. Zij aan zij reden Tisten en Roger naar boven met in hun wiel den Christof. Dat langer rusten had hem blijkbaar toch wel windeieren gelegd. Bijna op den top moest den Christof zijn ploegmakkers laten gaan. Het was er lekker genieten in de zon boven op de Catsberg met een prachtig zicht. We moesten zeker niet lang wachten op Andy McFarley. Hij leek wel wat bleekjes maar Tisten kon hem al vlug doen lachen. Tisten stelde hem een witte Leffe voor, waarbij Andy direct een smile had tot achter zijn oren. Of had hij die mooie afgetrainde blonde zien staan op den top? Wie zal het zeggen, de moraal was weer goed. En dat is toch één van de hoofddoelstellingen van de Bosklappers!

Na wat genieten trokken de 4 Bosklappers naar den Zwarte berg. Intussen was Andy McFarley helemaal 'choco gereden'. Daarbij liet Roger den Andy ter plaatse, op zoek naar den Christof. Met zijn tweeën bereden ze de lange aanloop van de Zwarte berg op zoek naar Tisten. Kort nadat ze bij Tisten zaten kreeg onzen Christof nen 'chasse patat'. En twas nen patat van 2 minuten. Fred Debruyne vroeg aan Andy: "Andy McFarley je hebt heel de dag gezwoegd en goed gereden. Wat gebeurde er op de Zwarte berg?" Andy McFarley spoog het uit: "Goch, moa vent toch, die mannen rijden op een groter plateau he. Ik durfde dat de hele wedstrijd niet, en plots was ik helemaal 'choco'. Kmoest er zelfs efkens af. Maar met nog 2 weken trainen op mijn middenblad, ben ik klaar voor de Ronde." Fredje zei: "Ach dat hoor ik graag, die vechtlust."

Direct na die fameuze Zwarte berg volgde de Rode berg. Andy McFarley moest direct de overige 3 Bosklappers laten gaan. Na een tijdje reden Tisten en Roger zij aan zij als eersten over de top van de Rode berg. Richting Wijtschate werden de wegen gescheiden. De 4 Bosklappers bedankten elkaar met de leuke, zonnige, mooie en sportieve fietstocht.Tisten begeleidde nog wat Andy McFarley. Roger vergezelde den Christof tot aan zijn Mesen.

Sportieve groeten RDV