Geliek echt flandriens... die bosklappers...

Ninove - Zaterdag 5 april 2008

Vier Bosklappers en gelegenheids-ploegmakker annex chauffeur 'Valère Olivier' stonden klaar aan de start. Beetje zenuwen maar gemotiveerd voor de Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen en mountainbikers editie 2008.

Petje Decock, Albert Sercu, Maurice Blomme, Valère Olivier en Roger De Vlaeminck vertrokken warm ingeduffeld voor een tocht van om en bij de 75 km met onder weg 6 hellingen waaronder de befaamde "muur" van Giesbergen.

Het vijftal was nog maar vertrokken of de mijnheer hierboven vond dat er toch nog enige flandrien-gehalte ontbrak. De hemelsluisen werden opengedraaid en een serieuze 'vlaag' kwam de Bosklappers tegemoet. Het water kwam met bakken uit de hemel maar zonder verpinken werd beslist om door te rijden. Menige andere wielertoeristen stonden naast de weg en zagen het vijftal voorbij stuiven. De bosklappers waren na deze plensbui doornat maar de sfeer zat er in.

Na dertig kilometer kwam de enige bevoorrading, net voor aanvang van de eerste beklimming van de dag, de Berendries. Na het verorberen van Meli wafels en honingkoeken en net voor we volledig verkleumden van de kou vertrokken we richting top van de Berendries. Omdat deze helling net na de bevoorrading kwam was het enorm druk en moest iedere Bosklapper van links naar rechts om tussen de menigte naar boven te klimmen. Vele wielertoeristen moesten reeds uit de pedalen maar de Bosklappers verwerkten deze eerste helling en kwamen zonder afstappen boven. Na Berendries kwamen de Valkenberg, Tenbosse en de Eikenmolen. Maar ook deze hellingen waren geen probleem voor de Bosklappers. Iedereen kwam mooi boven.

Na de Eikenmolen kon men even naar adem happen want binnen de 12 kilometer stond de muur op het programma. Tussen de Bosklappers werd er al een woordje van angst en onzekerheid uitgewisseld want met zo'n helling op kasseien bekampen is niet niks. Laat staan met zo'n hondeweer. Iedereen was er zeker van dat we de top niet zouden halen zonder afstappen.

Geraardsbergen, de Muur... Net voor het opdraaien van de vestingen was er nog even oponthoud toen Albert Sercu bijna op een echte "wieleramateur" botste. Tisten en Petje konden nog net den amateur ontwijken maar waren toch even uit hun ritme... Maar zoals echte flandriens was de kadans rap gezet en trokken ze richting kasseien. Iedere Bosklapper had blijkbaar geluk want het was dit jaar iets minder druk op de kasseien zodat we allen op ons eigen tempo naar boven konden rijden. Roger, Tisten en Petje kwamen zonder afstappen boven terwijl Albert en Valère even het voetje moesten zetten maar toch zo fier als een gieter naar boven kwamen. Na een korte pauze met enkele persoonlijke commentaren en interviews voor de aanwezige pers werd er richting Bosberg gefietst. De Bosklappers maakten de afspraak dat het vanaf deze laatste helling ieder voor zich was en het vlammen was richting Ninove.

Op de Bosberg vertrok RDV terug in zijn gekende stijl... En 'trontinette' vlamde hier naar boven. Tisten en Petje moesten passen en reden op eigen tempo naar boven. Beiden zijn immers iets meer bedeeld in gestalte dan de Spaanse klimmer-allures van RDV.

RDV kwam als eerste boven en begon aan zijn tijdritje richting Ninove. Tisten, als tweede, draaide direct zijn gashendel open en begon zijn achtervolging op de Brooklyn renner, gevolgde door Petje Decock. Valère en Albert vochten een eigen gevecht voor de 4de stek.

Tisten zag enkele jeugdige coureurkes passeren die serieus aan het vlammen was en probeerde samen met deze mannekes het gat op Roger te dichten... De snelheden waren immens... 50-60 km/u op het grote mes... Het was zalig maar sommige momenten toch serieus in het rood en op de tanden bijten. Net toen Tisten de oranje vlag van RDV in het vizier kreeg werd hij nog geholpen door een andere man met oranje vest (hihi). RDV en Tisten keken even naar elkaars grimassen en waren klaar voor de laatste rechte lijn. Als twee ontketenden stoven ze richting Ninove, onderweg raapten ze zeker om en bij de 200 wielertoeristen op.

Tisten en RDV wriemelden zicht tussen de menigte en menig maal ging het van fietspad naar de weg en terug. Tisten vlamde en vlamde zonder te weten waar RDV zat... Zat hij in zijn wiel , was hij achterop... pas in de laatste bocht voor de aankomt kon hij achterop kijken en zag hij RDV... Maar enkele tientallen meters achter hem, de blik op oneindig en aan het vlammen... Tisten plooide zich nog één keer dubbel en perstte het laatste stukje energie eruit... Daar was de aankomst ....pffffffffff...

Beiden waren opgelucht en werden kort daarop vervoegd door Petje Decock die er ook een helse tijdrit opzitten had. Even later kwamen ook Albert Sercu en Valère Olivier over de meet.

Vlug trokken de Bosklappers richting 'douches'... Hm het was zich wassen in echte 'flandrien' stijl... Met een emmer vol warm water... Niks douches....

Na de douches nog even richting tent voor een deugddoend pintje om daarna terug huiswaarts te keren met het Widem-transport (bedankt Valère Olivier).

's Avonds werd er nog even nagekaart bij een biertje en een frietje maar daar bleek dat alle energie van de Bosklappers verbruikt was op het parcours van de ronde. Iedereen keek uit naar een welverdiende nachtrust.

Proficiat aan alle bosklappers en nogmaals bedankt aan Valère Olivier voor zijn aanwezigheid en het transport. Merci!