
Ieper - 24 augustus 2008 - Zondagmorgen 5u00. De wekker onderbreekt Tisten zijn slaap want hij moet vertrekken richting Brasschaat voor de 5de editie van de BeneFiet(s)tocht van Jean-Marie Pfaff.
Tisten wordt er met pak en zak (en vélo - nieuwe Canyon) verwacht om 7u voor een ritje met de autobus richting München (+/- 780km).
Iets meer dan 10 uur later (enorm veel file door wegenwerken) komt het gezelschap aan in het Hotel Limmerhof te Taufkirchen, iets buiten München. Vanaf deze locatie vertrekt ook de eerste rit van maar liefst 199 km.
Serieus volk in het peleton!
Tisten ontwaakt in Taufkirchen en wordt ondergebracht in de 3-man sterke Silence-Lotto ploeg. Het peleton van zo'n 15 tal ploegen is +/- 60 man sterk en telt enkele serieuze kleppers want onder de deelnemers zitten enkele echte flandriens uit de goeie oude tijd.
Laten we beginnen met Ward Sels. Tussen 1964 en 1969 was hij één van de beste klassieke renners, doch tegenslagen en de eergierigheid van kopman Rik van Looy hebben zijn carrière gedwarsboomd. Hoeveel renners kunnen er namelijk zeggen dat ze als eerstejaars prof 4 ritten in de Tour wonnen en tevens Belgisch kampioen werden. Ward Sels was een enorm snelle machtssprinter en tevens gemaakt voor de klassiekers. In zijn carrière kwam hij 77 keer als eerste over de streep en won hij oa. de Ronde van Vlaanderen, 7 ritten in de Tour, 2 in de Vuelta, 2 in Parijs-Nice, 2 in de Ruta del Sol en werd hij Belgisch Kampioen.
Naast deze Belgische klepper was er ook ééntje van onze noorderburen. Jo de Roo, hij was professional van 1958 tot 1968. In die periode won hij vele klassiekers. Zijn topjaar was 1962, toen hij onder andere Bordeaux-Parijs, de Ronde van Lombardije en Parijs-Tours won. Dat jaar werd hij onderscheiden met de Gerrit Schulte Trofee en eindigde als eerste in de eindstand van de Super Prestige.
Het jaar nadien werd hij opnieuw winnaar van Parijs-Tours en de Ronde van Lombardije. Andere koersen die hij wist te winnen waren de Ronde van Vlaanderen en de Omloop Het Volk.
De Roo werd Nederlands kampioen in 1964 en 1965. Hij deed vier keer mee aan de Ronde van Frankrijk en won drie etappes. Vijf seizoenen reed hij in dienst van Jacques Anquetil. Tot de opkomst van Jan Raas was De Roo de succesvolste coureur uit Zeeland.
Ook Jan Van Nueten, reed oa. in de ploeg van Peter Post en Rik van Looy, Ludo Dierckxsens (1 rit in de Tour en Belgisch kampioen) en Eddy Museeuw (vader van Johan Museeuw) waren van de partij.
Rittenschema van 25/08 tot en met 31/08
- Rit 1 - Taufkirchen - Ulm (199 km)
- Rit 2 - Ulm - Altensteig (144 km)
- Rit 3 - Altensteig - Kaiserslautern (166 km)
- Rit 4 - Kaiserslautern - Bitburg (169 km)
- Rit 5 - Bitburg - Houffalize (122 km)
- Rit 6 - Houffalize - Bree (150 km)
- Rit 7 - Lanaken - Brasschaat (120 km)
De week van Tisten Blomme
De eerste dag begint direct met een serieuze rit want er staan maar liefst 199 kilometers te wachten. Een pak meer dan wat Tisten gewoon is maar wat massage en spierbalsem zorgt voor morale steun. Ook de kont en koersbroek van Tisten worden voorzien van de nodige vasseline. Dit blijkt ook gedurende de lange rit. Je kent wel enkele dipjes maar je rijdt in peleton en dat is toch een serieus verschil dan als je bvb met 4 of 5 een rit doet van 120 km.
Na enkele plasstops, een deugddoende middagpauze arriveert het gezelschap in Ulm. Tisten heeft er een rit van 199 km opzitten tegen een gemiddelde snelheid van 28,9. Gelukkig van de nodige vasseline want er was al een branderig gevoel in de broek. Hoe kan het ook anders na een rit van bijna 7 uur.
's Avonds wordt Tisten net zoals de anderen nog goed onder handen genomen door de aanwezige masseurs en na enkele Bitburgs kruipen we onder de wol want ook morgen is het niet van de poes.
De tweede dag trekt Tisten na het ontbijt richting massagetafel want vandaag staan er zo'n 144 km voor de boeg. Het peleton trekt van Ulm naar Altensteig aan de grens van het Zwarte Woud. Na een rit van bijna 6 uur arriveert Tisten met zijn metgezellen aan het hotel. 144 km heuvelachtig parcours op de teller aan een gemiddelde van 25,5. Na enkele Bits en een deugddoend avondmaal gaat het alweer richting massagetafel want het is nodig. Spieren als beton meldt de masseur... Tisten heeft niet het aantal kilometers in de benen als zijn collega's. Tijdens de gesprekken in het peleton hoor je menig duizendtallen... Zelfs één iemand had er dit jaar een rit opzitten van meer dan 600 km. Op één dag hé. Jawel... Daar sta ik dan met mijn 1.500 km....
Dag drie - Tisten alweer vroeg uit de veren voor een rit van 166 km door het Zwarte Woud en het Pfälzer Woud richting Kaiserslautern. Prachtig die rit, wat een streek... En zoals ze in het peleton zeggen, na iedere beklimming is er een afdaling... Wel het is genieten van die afdalingen.... Denk maar es.... 5 km afdalen, 10 - 15% en uwen kilometriek die 85 km/u toont.... Benen dicht, handen goed aan de remmen want de haarspeldbochten volgen elkaar op.... Zalig!
Maar tijdens de dag voelt Tisten pijnscheuten die niet gezond zijn... Beide achillepezen, vooral de rechtse zijn overbelast en ontstoken... Na de middagpauze (+/- 80 km) beslist Tisten om toch nog verder te rijden. Opgeven staat namelijk niet in zijn woordenboek. Maar na 100 km begint de pijn toch serieus te worden en in samenspraak met de kiné en verpleger wordt beslist om te stoppen na 120 km. Spijtig maar het lichaam en de gezondheid gaan voor.
's Avonds wordt Tisten behandelt door de chiropractor en de masseurs en hij hoopt om zo snel mogelijk terug te kunnen starten.
Rit 4 en rit 5 zijn de zwaarste ritten qua parcours (heuvels, bergen) zodat Tisten beslist om met een wagen van de caravaan te rijden ipv met zijn fiets. Het risico is namelijk te groot dat de pezen nog meer ontsteken en zo de kans dat ik nog kan rijden tijdens de tocht volledig elimineren. Tisten wordt iedere dag goed verzorgt maar vrijdag is de pijn nog altijd niet beter en ook het vele stappen met de koffers helpen hem niet terug op de been. Gelukkig is de dokter van Nick Nuyens mee in het peleton zodat deze Tisten en enkele metgezellen (4 man op zijn kamer) onder handen kan nemen. Tisten krijgt 3 spuiten in de pezen en krijgt de melding dat hij normaal gezien morgen terug op de fiets kan zitten.
Rit 6 - Vandaag vertrekt het peleton uit Houffalize richting Bree (150 km). 's Morgens is het opmerkelijk stil aan de ontbijttafel. Misschien ligt de oorzaak bij de vele Achouffekes van de vrijdagavond... Wie zal het zeggen.
Tisten beslit om pas te starten na de middag want het parcours is nog te zwaar voor zijn pezekes. Het gezelschap zorgt ook voor een nieuwe naam : "den Achiel"...
's middags wordt Tisten van 'roze' sporttape voorzien. Deze tape is zeer bekend van bvb. de laatste olympische spelen. Deze tape vermindert de druk op de spieren en pezen.
Er staan nog 70 km voor de boeg en dit over een redelijk vlak parcours, dus zou het haalbaar moeten zijn voor Tisten. Ook de spuiten van vorige nacht hebben zijn werk gedaan. Enkel nog één ding... Voor het vlakke parcours begint is er wel nog een beklimming van 1 km aan 15%. Samen met de andere geblesseerden beslissen we om te starten want ganse dagen met de wagen rijden aan 20 - 30 per uur is ook maar saai.
De beklimming wordt aangevat met een zekere reserve en ook de rest van de rit lukt perfect. Tisten nestelt zich weer in de kop van het peleton en rijdt rond met een brede smile, hij is terug gelukkig...
De laatste rit zou normaal gezien 120 km tellen maar door menig omstandigheden wordt beslist deze in te korten. Het wordt een plezierritje van 35 km aan een slakkengangetje, beetje zoals de laatste rit in de tour. Pesten, gekke bekken trekken, lachen,.... Ook wel es fijn om te doen....
Rond 13 uur rijden we het stadion van Brasschaat binnen waar we op de piste een ereronde mogen doen. Applaus, muziek,.... en natuurlijk het weerzien van zijn vrouwlief zorgt toch voor een serieuze krop in de keel bij Tisten....
Na een deugddoende douche verschijnt Tisten en zijn vrouwke in de Vip-tent voor een super eindfeest met vele artiesten zoals Laura Lynn, Sandrine, ... en natuurlijk feestbeest Sam Gooris. Enkele uren later is Tisten voldaan en moet hij afscheid nemen van zijn toch wel nieuwe vrienden. Deze week was super, echt de max!
5 opmerkingen:
Het is Tisten van harte gegund. Hopelijk zal Tisten voldoende gerecupereerd zijn voor de volgende grote afspraak van het seizoen. Nu in het slechtste geval kan de dokter van Nuyens nog eens afkomen...
Tisten zal zich volledig (lees medisch, sportief, sociaal, openhartig, ...) toespitsen op deze topafspraak...
voor eeuwig en altijd bosklapper bosklappers bosklappers hey hey
bedankt tisten. kreet wederom kreet: bosklappers bosklappers hey hey
Een groepsknuffel zou hier wel gepast zijn.
ik ben steeds paraat voor een echte groepsknuffel... olé
Een reactie posten